Δάκρυσε η Ελλάδα Όταν οι Θεσσαλονικείς ύψωσαν τη γαλανόλευκη μέσα στην Προύσα Κάηκε η συμπρωτεύουσα από τους πανηγυρισμούς που κράτησαν μέχρι το πρωί΄Επος. Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις δείχνουν τόσο λίγες, ώστε να μπορείς να περιγράψεις έναν άθλο, όπως αυτόν που πέτυχε ο ΄Αρης. Ο κυπελλούχος Κόρατς για το 1997, κατάφερε να ανατρέψει όλα τα προγνωστικά και να ξεπεράσει ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό, αυτόν που έδειξε πριν από έναν μήνα στο Τρεβίζο.
Χτες το βράδυ στο
"καυτό" Ατατούρκ Σπορτ
Σαλούν τηςΠρούσα οι
Θεσσαλονικείς έγραψαν
ιστορία.Τα λιοντάρια του
Λευτέρη Σούμποτιτς αψήφησαν
τους 5.000 αφηνιασμένους
Τούρκους και όσους βιάστηκαν
να τους ξεγράψουν μετά το 66-77
του πρώτου αγώνα και έδειξαν
ότι πίστευαν ακράδαντα στην
υπόσχεση που είχαν δώσει πριν
αναχωρήσουν την Τρίτη από τη
Θεσσαλονίκη.Ταπείνωσαν με το
τελικό 88-70 τους υπερόπτες της
Τόφας μέσα στο "σπίτι"
τους και ένιωσαντην ηδονή του
να σηκώνεις ένα βαρύτιμο
τρόπαιο μέσα στην Τουρκία. 
Παράλληλα
χάρισαν στιγμές ανείπωτης
χαράς και εθνικής υπερηφάνειας
σε όλους τους Έλληνες
φιλάθλους γιαδεύτερη φορά μέσα
σε τέσσερα χρόνια, από εκείνον
τον αλησμόνητο τελικό του
Τορίνο. Οι καιροί μπορεί ν'
άλλαξαν, το ίδιο και ο ΄Αρης -
μόνο ο Αγγελίδης απέμεινε ως
συνδετικός κρίκος- όμως αυτό
που έμεινε ήταν η ελληνική
ψυχή. Τη διέθεταν με το...
παραπάνω ο Σιούτης, οΛιαδέλης,
ο Σταυρακόπουλος, ο Αγγελίδης,
αλλά και οι ψυχάρες Ορτίθ και
Μπόνι, ακόμα και ο Σάκλεφορντ, ο
οποίος πήρε χθες τη δική του
προσωπική ρεβάνς.
Το παιχνίδι κύλησε χθες, όπως ακριβώς θα ήθελε ο Λευτέρης Σούμποτιτς, καθώς ο ΄Αρης έλεγξε τον ρυθμό από το πρώτο έως και το τελευταίο λεπτό. Μετά το πεντάλεπτο ο Μπόνι έδωσε το σύνθημα και οι Θεσσαλονικείς πήραν κεφάλι στο σκορ, εκμεταλλευόμενοι και τογεγονός ότι η Τόφας έχασε νωρίς λόγω τραυματισμού τον Αβντιτς. Με κοντό σχήμα οι Τούρκοι και άστοχο τον Γκρίφιθ, δεν "χτύπησαν" όπως στο Αλεξάνδρειο μες στο καλάθι και έμεινε ο Ρότζερς με τον Μπας να "πυροβολούν" από την περιφέρεια. Οι λύσεις του Σούμποτιτς ήταν περισσότερες, ο ΄Αρης έφτασε στο 27-35 στο 17ο, αλλά η διαφορά μειώθηκε στους 3 στοημίχρονο (34-37) εξαιτίας κάποιων παιδαριωδών λαθών.Στην επανάληψη οι Θεσσαλονικείς μπήκαν εξίσου αποφασισμένοι. Με πρωτοστάτη στην επίθεσητον Ορτίθ και τους Σάκλεφορντ, Σιούτη να τα δίνουν όλα στην άμυνα ο ΄Αρης ξέφυγε ξανά και οΑττίλα Τσακμάκ επιστράτευσε τη λύση της ζώνης. Τα "παιδιά" του Σούμποτιτς δεν χτύπησαν από την περιφέρεια, αλλά πέρασαν την μπάλα μες στο καλάθι στον Ορτίθ και στο 27ο (40-51) ο αγώνας άρχιζε από το μηδέν. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει, καθώς η μπάλα έμοιαζε με...βαρίδι για τους Τούρκους, που προσπάθησαν με τα απρόσμενα τρίποντα του Τοπσακάλ νακρατηθούν στο παιχνίδι.Ο ΄Αρης, όμως ήταν ασυγκράτητος και το κυριότερο διέθετε καθαρό μυαλό σε αντίθεση με τοναντίπαλό του. Τα παιδιά του Σούμποτιτς από τη στιγμή που πήραν το πάνω χέρι δεν σκόπευαννα αφήσουν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το τρόπαιο σε Τουρκικά χέρια (πέρσι το πήρε η Εφές Πίλσεν). Η διαφορά ανέβηκε σταδιακά μέχρι και τους 18 (62-80), 1.20 πριν τη λήξη, καθώς οι Τούρκοι - βρήκαν λύσεις μόνο από τον Μπας στο τέλος - έστελναν τους Σιούτη και Ορτίθ στην προσωπική.
Το κύπελλο είχε πάρει... φόρα για Θεσσαλονίκη μεριά και τα πανηγύρια άρχισαν όταν ο Λιαδέλης πήρε το "πορτοφόλι" του Αλάνοβιτς, έφυγε στον αιφνιδιασμό, πέτυχε το καλάθι και κέρδισε αντιαθλητικό φάουλ.Οι έξαλλοι πανηγυρισμοί του "τρελαμένου" Βολιώτη ξεσήκωσαν τον κόσμο, που δεν άντεχε στηνιδέα να δει Ελληνική ομάδα να σηκώνει το κύπελλο μες στην Τουρκία. Το γήπεδο γέμισε με Τουρκικές σημαίες και κέρματα, οι Κατσάρο και Βιρόβνικ - άψογοι στο έργο τους - διέκοψαν τον αγώνα για δεκαπέντε λεπτά και οι Θεσσαλονικείς επισφράγισαν τον θρίαμβο... εντός έδρας,καθώς απέμειναν οι ελάχιστοι υποστηρικτές τους μέσα στο Ατατούρκ Σπορτ Σαλούν. Η κόρνα της λήξης βρήκε τα παλικάρια και τον πρωτομάστορα της επιτυχίας Λευτέρη Σούμποτιτς ένα κουβάρι μες στο κέντρο του γηπέδου να πανηγυρίζουν σαν τρελοί για τον απίστευτο θρίαμβο. Την ίδια στιγμή η Θεσσαλονίκη, αλλά και άλλες πόλεις της Ελλάδας είχαν πάρει φωτιά...
ΤΟΦΑΣ ΜΠΟΥΡΣΑ(Τσακμάκ): Αλάνοβιτς 7 (1), Γρίφιθ 7, Κονούκ 2, Ρότζερς 26 (2), Αβντιτς 2, Μπας 18 (2),Τοπσακάλ 8 (2), Ερντέν.
ΑΡΗΣ(Σούμποτιτς):
Σιούτης 12, Λιαδέλης 15, Μπόνι 20
(2), Σάκλεφορντ 5 (1), Ορτίθ 25,
Αγγελίδης 6,Σταυρακόπουλος 5 (1). 
Μετά από τρία χρόνια
το Κύπελλο Κόρατς επιστρέφει
στην Ελλάδα. Ο Αρης κατάφερε να
ανατρέψει το -11 του πρώτου
αγώνα και στέφτηκε για πρώτη
φορά στην ιστορία του,
Κυπελλούχος στο Κόρατς, μετά
την επιτυχία της κατάκτησης
του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1993,
απέναντι σε μία άλλη τουρκική
ομάδα, την Εφές Πίλσεν. Η ομάδα
της Θεσσαλονίκης ήταν σε όλη τη
διάρκεια του αγώνα μπροστά στο
σκορ, ισοφάρησε τη διαφορά του
πρώτου αγώνα 13'13'' πριν το τέλος
(40-51), πέρασε μπροστά 1' αργότερα
και από τότε συγκρατούσε την
κούπα με έναν εκπληκτικό Ορτίθ
που ήταν, επιθετικά, εγγύηση. Οι
οπαδοί της Τόφας δεν μπόρεσαν
να αντέξουν την ταπεινωτική
ήττα από τον Αρη και 30'' πριν το
τέλος, άρχισαν να πετούν
σημαίες στον αγωνιστικό χώρο
και απειλούσαν τους Ελληνες
παίκτες ότι δεν υπάρχει έξοδος
απ' την Προύσσα. Γι' αυτούς,
όμως, υπήρχε έξοδος απ' το
γήπεδο, αφού οι διαιτητές
διέκοψαν το παιχνίδι για 15
λεπτά και ζήτησαν να
εκκενωθούν οι εξέδρες. Η
συνέχεια ήταν τυπική
διαδικασία, ο Αρης έφτασε την
διαφορά και στους 21 πόντους
(67-88), και τις καρδιές όλων των
Ελλήνων στα ύψη. Απ' τον
Κύπελλούχο Αρη, εκπληκτικός
ήταν ο Ορτίθ (25π.), ενώ όλοι
έδωσαν τον καλύτερό τους
εαυτό.Α πογειωμένοι ήταν οι
παίκτες και ο προπονητής του
Αρη μετά την κατάκτηση του
Κυπέλλου Κόρατς. Οχι μόνο για
το Κύπελλο, αλλά και γιατί
κατάφεραν να σηκώσουν ψηλά την
ελληνική σημαία μέσα στην
Τουρκία. 
Ο αναμορφωτής της
ομάδας της Θεσσαλονίκης,
Λευτέρης Σούμποτιτς έδωσε τη
δική του απάντηση σ' αυτούς που
δεν πίστευαν ότι ο Αρης
μπορούσε να ανατρέψει το -11 του
πρώτου αγώνα. "Είχα πικραθεί
από τις βρισιές μετά το πρώτο
παιχνίδι. Ορκιστήκαμε να τα
δώσουμε όλα και να πάρουμε το
Κύπελλο. Συγχαρητήρια στα
παιδιά που έπαιξαν με ψυχή".
Στα ίδια, κυμάνθηκαν και τα
λόγια των Αγγελίδη - Μπόνι.
"Οι Τούρκοι το είχαν σίγουρο
και μας αντιμετώπισαν με
υπεροψία. Είναι μια απ' τις πιό
ευχάριστες στιγμές της ζωής
μας.
Είχαμε ορκιστεί ότι θα τα
δώσουμε όλα για το Κύπελλο".
Ο προπονητής της Τόφας, Ατίλλα
Τσακμάκ, το φύσαγε και δεν
κρύωνε: "Με φόβιζε ο τίτλος
του φαβορί. Μας στοίχισε η
υπερβολική σιγουρια που
νομίζαμε ότι όλα είχαν κριθεί
στη Θεσσαλονίκη. Ελπίζω το
πάθημα να μας γίνει μάθημα".
Τώρα είναι αργά πιά για
μαθήματα, αλλά νωρίς για
πανηγυρισμούς στον Πύργο τον
Λευκό. Πόμε;Του Η.ΔΡΥΜΩΝΑ Σ ας
το 'χα γράψει από τον πρώτο
τελικό: "Η Τόφας Μπούρσα
είναι ένας... Πειραϊκός, σε
βελτιωμένη έκδοση. Ειλικρινά
το πιστεύω, το Κύπελλο δεν
είναι "χαμένη" υπόθεση για
τον Αρη". Πραγματικά, ο Αρης
έκανε την μεγαλύτερη ανατροπή
που θα μπορούσε να διανοηθεί ο
πλέον φανατικός οπαδός του,
παίζοντας το πιό απλό και
ουσιαστικό μπάσκετ που
γίνεται. Διότι τα πράγματα ήταν
ξεκάθαρα: η Τόφας ήταν
χειρότερη ομάδα, είχε ως μόνο
πλεονέκτημα την έδρα της και το
+11 του πρώτου αγώνα και
μεγαλύτερος αντίπαλος ήταν -
και είναι - ο κακός εαυτός του
Αρη. Το βάρος λοιπόν έπεσε στην
ψυχολογική προετοιμασία των
παικτών, και στην αντιμετώπιση
της τουρκικής επίθεσης. Γιατί
"άμυνα" είναι κάτι που δεν
το έχει μάθει ακόμα η Τόφας! Ο
Αρης σταμάτησε τις διεισδύσεις
των Τούρκων, αφάνισε τους
όποιους ψηλούς είχαν, κι
επιθετικά πίεσε με όσα όπλα
διαθέτει. Απόδειξη ότι οι 88
πόντοι μοιράστηκαν σε 4
ουσιαστικά παίκτες, και
ταυτόχρονα ανέβηκε ο δείκτης
του σκορ στο δεύτερο ημίχρονο,
όταν έπρεπε να "κτυπήσει"
ο Αρης. Βοήθησε βέβαια και η
διαιτησία, που δεν χαμπάριαζε
από έδρες και αλαλαγμούς.
Βοήθησε και η πολύτιμη πείρα
του Ορτίθ, όπως και το καθαρό
μυαλό του Σιούτη. Δεν βοήθησαν
τα λάθη που έγιναν σε κρίσιμα
σημεία του παιχνιδιού, αλλά το
μεγαλύτερο λάθος απ' όλα είναι
ότι η Τόφας ήθελε το Κύπελλο
Κόρατς! Ας γελάσω...Kυπελλούχος
Kόρατς από χθες ο Aρης με την
εκπληκτική νίκη που πέτυχε
μέσα στην Tουρκία 88-70 επί της
Tόφας Mπούρσα! Tο δεύτερο Kόρατς
που καταλήγει σε χέρια
ελληνικά, το δεύτερο Kύπελλο
στην ιστορία του Aρη, το έκτο
λάφυρο της χώρας μας στις
ευρωπαϊκέςδιοργανώσεις.H
αθάνατη ελληνική ψυχή μίλησε
μέσα στην Προύσα, όπου τα
παλικάρια του Aρη ανέτρεψαν το
σε βάρος τους 66-77 του πρώτου
τελικού σε ένα θεαματικό 18, και
σήκωσαν ψηλά το κύπελλο. 
Mέσα,
βέβαια, σε ένα άδειο από
Tούρκους οπαδούς γήπεδο, γιατί
με απόφαση του Kοτλέμπα το
«Aτατούρκ Σαλονού» εκκενώθηκε
από τον κόσμο, τριάντα
δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη
κι ενώ ο θρίαμβος του Aρη είχε
πλέον προδιαγραφεί! Bλέπετε, οι
Tούρκοι δεν άντεξαν τον πόνο
τους και πέταγαν διαρκώς
κέρματα και πλαστικές σημαίες
για να ξεσπάσουν...H AMYNAΟ
«κίτρινος» θρίαμβος ήταν ίσως
ανέλπιστος, αφού μετά την ήττα
στο πρώτο παιχνίδι όλος ο
κόσμος είχε απογοητευτεί. Eκτός
από τους παίκτες και τον
προπονητή, που τα έδωσαν όλα
μέσα στο γήπεδο, έπαιξαν έξυπνα
με άριστη άμυνα και έχοντας ως
ηγέτες τον Ορτίθ (25 πόντοι), τον
Λιαδέλη (15), τον Mπόνι (20), αλλά
και τον Σάκλφορντ αμυντικά,
πήραν ένα μικρό προβάδισμα στο
πρώτο ημίχρονο 8 πόντων (27-35 στο
17 ), αλλά το έχασαν με το τέλος
του ημιχρόνου (34-37).Tα μηνύματα
ήταν ευχάριστα για τον Aρη από
το πρώτο ημίχρονο, όταν ο
Γκρίφιθ πέτυχε μόλις 5 πόντους
και ο Aλάνοβιτς 4, ενώ ο Kονούκ
που ήταν ο κορυφαίος της Tόφας
στο πρώτο παιχνίδι, μόλις 2
πόντους (με αυτούς έμεινε σε
όλο το μάτς).
Eτσι, με το ξεκίνημα του
β μέρους, οι παίκτες του Aρη,
ακολουθώντας κατά γράμμα τις
εντολές του Λευτέρη
Σούμποτιτς, έπαιξαν σπουδαία
άμυνα και δέχτηκαν μόλις 33
πόντους, ενώ στην επίθεση
έφτασαν στη διαφορά των 11
ακριβώς στο 23 του αγώνα (50-61) κι
από το σημείο εκείνο, οι Tούρκοι
προσπάθησαν να μειώσουν.
Πράγμα που δεν κατάφεραν, αφού
απέναντί τους είχαν μια ομάδα
που ήξερε τι ζητούσε μέσα στο
γήπεδο, με έναν Ορτίθ σταλμένο
από το NBA και έναν
Σάκλφορντ,πραγματική «αράχνη»
κάτω από τα καλάθια.H διαφορά
όλο και μεγάλωνε, για να
φτάσουμε στο απίστευτο 62-77 (15)
περίπου δύο λεπτά πριν από τη
λήξη. Kαι τότε ακριβώς άρχισε το
«μαρτύριο»!
Ο αγώνας έγινε πλέον ακατάλληλος για καρδιακούς, ο χορηγός του Aρη, όμως, Zαφείρης Σαμολαδάς, που πρόσφατα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς παρακολουθούσε αμέριμνος και ήρεμος από το σπίτι του, γιατί «είχα δει στα μάτια των παικτών μας την πίστη για κατάκτηση του Kυπέλλου»! EKKENΩΣH
H διαφορά αυξήθηκε κι άλλο: 67-85 και οι Tούρκοι δεν άντεξαν την αθλητική ταπείνωση. Tριάντα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη, οι φίλαθλοι της Tόφας άρχισαν να πετούν αντικείμενα και ο Kοτλέμπα μαζί με τους δύο κομισάριους αναγκάστηκαν να διακόψουν τον αγώνα και να ζητήσουν την εκκένωση του γηπέδου, κάτι που τελικά έγινε. Ο Λιαδέλης και ο Aγγελίδης ήταν εύστοχοι στις βολές και το ταμπλό (που δούλευε κανονικά) έγραψε Tόφας - Aρης 70-88! Λίγα λεπτά αργότερα κι ενώ οι παίκτες του Aρη και οι ελάχιστοι φίλαθλοι έγιναν ένα κουβάρι μέσα στο γήπεδο, ο Nτίνος Aγγελίδης με το διχτάκι κρεμασμένο στον ώμο του σήκωσε το Kύπελλο Kόρατς στον τουρκικό ουρανό και έφερε την αθλητική Eλλάδα στα ουράνια!
Ο εκπληκτικός
θρίαμβος του Aρη έκανε όλη την
Eυρώπη να παραμιλάει και φυσικά
η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που
φέρνει τον έκτο ευρωπαϊκό
τίτλο στη χώρα μας, ενώ οι
δρόμοι της Θεσσαλονίκης
πλημμύρισαν χθες το βράδυ από
φιλάθλους του Aρη, που
πανηγύριζαν το σούπερ
θρίαμβο.Aπό τον Aρη, όλοι ήταν
επτάψυχοι με κορυφαίους...
όλους! Aπό την Tόφας, ο Pότζερς
έκανε μεγάλο παιχνίδι (27
πόντοι), αλλά ο Γκρίφιθ, ο
Aλάνοβιτς και ο Kονούκ
«μπλοκαρίστηκαν» έξοχα από
τους αντιπάλους τους και δεν
φάνηκαν.
Στο δεύτερο ημίχρονο,
ρόλο «εκτελεστή» ανέλαβε ο Mπας
που ήταν αρκετά καλός.
Διαιτήτευσαν με επιτυχία ο
Iσραηλινός Bιρόβνικ και ο Iταλός
Kατσάρο.
H Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της Eυρώπης
γιόρτασε χθες το βράδυ με έναν
ευρωπαϊκό τίτλο στο μπάσκετ,
που τον έφερε ο ιστορικός Aρης
και το τι έγινε στη
φωταγωγημένη Θεσσαλονίκη (με
εντολή δημάρχου) δεν
περιγράφεται από τούτες τις
γραμμές.Mόλις οι διαιτητές
σφύριξαν τη λήξη του αγώνα της
Προύσας και οι φίλαθλοι του Aρη
είδαν το Kύπελλο Kόρατς στα
χέρια του Nτίνου Aγγελίδη,
ξεχύθηκαν στους δρόμους και
βρέθηκαν όλοι μαζί (πάνω από
10.000) στο Λευκό Πύργο, μαζί με το
χορηγό Zαφείρη Σαμολαδά, παρά
ταπροβλήματα υγείας που είχε
και την εγχείρηση καρδιάς που
έκανε (!), πανηγυρίζοντας έξαλλα
γι’ αυτό το μεγάλο επίτευγμα.
TΟ
ΠIΣTEYAME«Tο πίστευα, όπως κι όλοι
οι συμπαίκτες μου», είπε ο
Nτίνος Aγγελίδης, μετά τους
πανηγυρισμούς μέσα στα
αποδυτήρια του γηπέδου της
Προύσας, όπου όλοι οι παίκτες
έγιναν ένα κουβάρι και χάθηκαν
οι φωνές όλων από τα τραγούδια
και τον ύμνο του Aρη που
έψαλλαν...«Δεν μπορώ να πω
τίποτε άλλο, πέρα από πολλά
ευχαριστώ για τους παίκτες
μου», είπε ο Λευτέρης
Σούμποτιτς, που σημείωσε ακόμη:
«Παίξαμε με πάθος και
αυτοπεποίθηση, σταματήσαμε τις
δηλώσεις μετά την ήττα από την
Tόφας στο πρώτο παιγνίδι και
νομίζω ότι αποδείξαμε τη
μεγάλη φετινή αξία του Aρη.
Πιστεύαμε ελάχιστοι σ’ αυτό το
θρίαμβο. Tον χαρίζω στην
οικογένειά μου, στη γυναίκα μου
και στο φίλο μου το Mάρκο που το
πίστευε. Δεν θέλω να πειράξουν
αυτά τα παιδιά, ας τα αφήσουν
ήσυχα να παίξουν το μπάσκετ που
ξέρουν και να αποδώσουν όπως
θέλουμε...».
Οσο για τον Aττίλα Tσακμάκ, δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη, μετά το πατατράκ που έπαθε η ομάδα του. Eίπε λίγα πράγματα: «Eλεγα μετά το πρώτο παιγνίδι ότι με φοβίζει ο τίτλος του φαβορί και δικαιώθηκα. Πιστέψαμε ότι πήραμε το Kύπελλο με τη νίκη μας μέσα στηΘεσσαλονίκη, κι εκεί φάνηκε η απειρία της ομάδας μας. Aυτό το πάθημα θα μας γίνει μάθημα, γιατί χάσαμε μεγάλη ευκαιρία σήμερα...».ΣTΟ ΛEYKΟ ΠYPΓΟ*
Στη Θεσσαλονίκη, οι φίλαθλοι του Aρη μπροστά από το Λευκό Πύργο δημιούργησαν μια εκπληκτική ατμόφαιρα, με πυρσούς, καπνογόνα. Ολα θύμιζαν ατμόσφαιρα γηπέδου, φυσικά και τα συνθήματα.H κίνηση στους κεντρικούς δρόμους της πόλης διακόπηκε για αρκετές ώρες, αφού οι φίλαθλοι του Aρη βγήκαν και σε άλλες περιοχές της πόλης και έκλεισαν τους δρόμους. Tα πανηγύρια κράτησαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες και το γλέντι συνεχίστηκε σε νυχτερινά κέντρα της πόλης.
Mέσα σ’ όλ’ αυτά και οι δηλώσεις του χορηγού Zαφείρη Σαμολαδά, που πανηγύριζε σαν τρελός κάτω από το Λευκό Πύργο, μαζί με 17χρονα παιδιά: «Eίναι η ωραιότερη βραδιά της ζωής μου και πιστεύω ότι δικαιώθηκα σ’ αυτά που είπα στους παίκτες πριν να φύγουν από τη Θεσσαλονίκη.Kανένας δεν μας πίστευε και αυτά τα παιδιά διέψευσαν τους πάντες με τη μεγάλη επιτυχία τους. Eίμαι περήφανος για την ομάδα του Aρη, όπως θα πρέπει να είναι περήφανη κι όλη η Eλλάδα, που χειροκρότησε τη νέα αυτοκρατορία του μπάσκετ. Eίδα στα μάτια τους πριν από την αναχώρηση την πίστη για κατάκτηση του Kυπέλλου και όταν έλεγα ότι τώρα αρχίζουν τα γούστα, κάποιοι γέλασαν μαζί μου. Tώρα τι έχουν να πουν;
»Οσο για τους
επώνυμους, από τους πρώτους ο
πρόεδρος της ΠAE, Παναγιώτης
Σπύρου:«Συγχαρητήρια σ’ όλους,
είναι ανεπανάληπτη βραδιά για
το ελληνικό μπάσκετ, που πήρε
το Kύπελλο Kόρατς μέσα από την
Tουρκία και αυτή η νίκη
αποτελεί αθλητικό ντοπάρισμα
για τη χώρα μας. Mπράβο στο
χορηγό του Aρη για την
προσπάθεια που κατέβαλλε και
καταβάλλει, στον προπονητή και
στους παίκτες του Aρη, που
έπαιξαν με αθάνατη ελληνική
ψυχή και φέρνουν το Kύπελλο στη
Θεσσαλονίκη».Aκόμη, ο
«πατριάρχης» της ομάδας,
Aνέστης Πεταλίδης, τόνισε: «Ο
Aρης απέδειξε για ακόμη μία
φορά ότι είναι μία από τις
μεγαλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες
και κάνει περήφανη την Eλλάδα.
Mπράβο στους παίκτες και τον
προπονητή καθώς και σ’ όλους
τους συντελεστές της
επιτυχίας». 
Ο πρώην πρόεδρος του Aρη,
Θεόφιλος Mητρούδης, που κέρδισε
τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο,στο
Tορίνο και πάλι σε βάρος
τουρκικής ομάδας (Eφες Πίλσεν)
είπε χθες αργά το βράδυ: «Tο
έλεγα ότι ο Aρης δεν θα χάσει τη
νίκη και είπα σε πολλούς
ανθρώπους ότι, αν το πιστέψουν,
θα μπορέσουν να το κερδίσουν.
Συγχαρητήρια σ’ όλους τους
παίκτες και τον προπονητή γι’
αυτή την επιτυχία».
Ο BAΣIΛAKΟΠΟYΛΟΣ Δεν θα μπορούσε να μη γίνει ιδιαίτερη μνεία στο Γιώργο Bασιλακόπουλο, που ήταν ο πρώτος ο οποίος πρόβλεψε τη μεγάλη επιτυχία του Aρη, αμέσως μετά την ήττα του πρώτου τελικού και φυσικά χθες το βράδυ όλοι παραδέχθηκαν ότι ο μοναδικός άνθρωπος που δήλωσε δημόσια την αισιοδοξία του, μετά την τραγωδία της ήττας ήταν ο Bασιλακόπουλος, που δήλωσε από την Tουρκία: «H επιτυχία του Aρη αντανακλά σ’ όλο το ελληνικό μπάσκετ και είναι σπουδαία, αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επιτεύχθηκε. Nομίζω ότι οι παίκτες δικαίωσαν και μένα που πρόβλεψα την επικράτηση της ελληνικής ομάδας»."Α υτός είναι λαός".
Τα πρώτα λόγια που βγήκαν απ' το στόμα του Μάριο Μπόνι, μόλις προσγειώθηκε το τσάρτερ που μετέφερε την αποστολή του Αρη, δείχνουν ξεκάθαρα το μεγαλείο που επικρατούσε στο αεροδρόμιο της Μίκρας. Πέντε χιλιάδες Αρειανοί (φώτο 4/4/97) περίμεναν του θριαμβευτές της Προύσσας και μόλις αυτοί ξεμύτισαν έσπασαν τα μπλόκα της Αστυνομίας και σήκωσαν όλη την αποστολή στους ώμους τους. Δεν φρόντισαν όμως και να τους μεταφέρουν καβάλα στο κέντρο της πόλης. Εδώ που τα λέμε η απόσταση Μίκρα - Μακεδονία Παλλάς ακόμα και με αυτό τον τρόπο θα την δίενυαν σε λιγότερο από τρισήμισυ ώρες, που χρειάσθηκε το πούλμαν του Αρη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι Σούμποτιτς, Ορτίθ και Σάκλφορντ δεν άντεξαν και ανέβηκαν σε μηχανάκια για να φθάσουν το συντομότερο στον προορισμό τους. Ο αρχιτέκτονας του θριάμβου, Λευτέρης Σούμποτιτς άφησε έν μέσω πανηγυρισμών, κάποια υπονοούμενα: "Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους τους επικριτές μας. Πήραμε τη νίκη αφού οι παίκτες μου αγωνίστηκαν με πάθος και ψυχή. Οποιος θέλει να δει το τρόπαιο θα βρίσκεται στα γραφεία μας". Ο αρχηγός του Αρη, Ντίνος Αγγελίδης, ένιωθε τίμιος: "Κρατήσαμε την υπόσχεσή μας". Ακόμα κι αυτός ο Νίκος Γκάλης σχολίασε την μεγάλη νίκη του Αρη: "Αξίζουν συγχαρητήρια στα παιδιά. Ενιωσα μεγάλη συγκίνηση βλέποντας να κατακτά το κύπελλο η ομάδα που υπηρέτησα για 13 χρόνια". Ο πρόεδρος, Ζαφείρης Σαμολαδάς αφού θα χρειαστεί να μοιράσει 90 εκατομμύρια τα οποία δικαιούνται οι παίκτες σύμφωνα με τα συμβόλαιά τους, είχε όρεξη για... γούστα: "Στις 30 Απριλίου που θα παίξουμε με τον Ολυμπιακό, θα δείτε γούστα". Μήπως ξεχάσαμε το Περιστέρι κύριε Ζαφείρη; Ο Τουρκικός τύπος την επόμενη του αγώνα παρουσίασε με το πιο ιδανικό τρόπο το κατόρθωμα του Αρη.
Η αθλητική εφημερίδα "Σπορ" έγραψε χαρακτηριστικά: "Αδύνατον. Ηταν πραγματικό σοκ. Δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στο μεγαλείο του Αρη".
First Match Οταν μια ελληνική ομάδα αντιμετωπίζει μια τουρκική και μάλιστα σε τελικό ευρωπαικού Κυπέλλου, το πρώτο που περιμένει κανείς, είναι τουλάχιστον η επίδειξη θέλησης και πάθους. Οταν λοιπόν, τα παραπάνω στοιχεία τα συναντάς σε έναν Ιταλό κι ένα Πορτορικανό, τότε τί να περιμένουμε;Ο Μπόνι (16π., φώτο 26/03/97 με Μπας) κι ο Ορτίθ (19π.) προσπαθούσαν σκληρά αλλά τα "καταραμένα νούμερα" δεν γυρίζουν με τίποτα. Ποιά νούμερα; Οι Τούρκοι προηγήθηκαν στο ημίχρονο 27-38 και τελικά νίκησαν 66-77, υπερίσχυσαν καθολικά στα ριμπάουντ έχοντας 46 έναντι 39 του Αρη όταν οι αντίστοιχοι αριθμοί στο α' μέρος ήταν 24-37. Εκαναν και 10 επιθέσεις παραπάνω (77-87) και μετά απ' όλα αυτά πως να κερδίσεις; Παρ' όλα αυτά οι παίκτες του Σούμποτιτς μείωσαν ως και το -6 (61-67) αλλά ως εκεί. Η Τόφας με μπροστάρη τον τεράστιο Γκρίφιθ (19π., 14ρ.) και τον Κονούκ (16π.) πήρε μια πολύ εύκολη νίκη αποκρύπτωντας καλά τα ομαδικά αμυντικά μειονεκτήματά της, ρίχνοντας βάρος στην προσωπική άμυνα. Για να είμαστε ειλικρινείς οι Τούρκοι έχασαν σπουδαία ευκαιρία να συντρίψουν τον Αρη αφού στο τέλος αστόχησαν σε πολλές ελεύθερες βολές και έκαναν παιδαριώδη λάθη. Μετά απ' όλα αυτά, υπάρχει άραγε ελπίδα;Ξ εκίνησε με ντροπή κι ολοκληρώθηκε με βατερλό. Πριν το ξεκίνημα του αγώνα γυρίσαμε σε εποχές Μουρούζη, Μπαρλά και της χρυσής πεντάδας του Πανελληνίου. Το ματς ξεκίνησε χωρίς ηλεκτρονικό ταμπλό, χωρίς σκορ και με ρολόι χειρός. Περίπου μιάμισυ ώρα αργότερα και αφού ταυτίστηκε η εικόνα της ομάδας του Αρη με αυτήν του Αλεξάνδρειου, ήρθε η ώρα των δηλώσεων.
Ο Λευτέρης Σούμποτιτς τόνισε ότι: "Χάσαμε το πρώτο ημίχρονο του τελικού. Βρεθήκαμε σε άσχημη μέρα και ο Γκρίφιθ μας πήρε τα ριμπάουντ. Δεν είχαμε ούτε καρδιά, ούτε μυαλό, ούτε ψυχή. Χάσαμε δίκαια. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε. Η Τόφας ήταν καταπληκτική. Ομως ας δώσουμε μιά ευκαιρία στα παιδιά". Απ' την πλευρά του, ο προπονητής της Τόφας, Ατίλα Τσακμάκ, δεν παρουσιάστηκε ανακουφισμένος. "Είναι δύο παιχνίδια. Τίποτα δεν τελείωσε. Ο Αρης είναι στ' αλήθεια καλή ομάδα και πρέπει να προσέξουμε στη ρεβάνς. Ο κόσμος είναι πολύ καλός και είμαι πολύ ευχαριστημένος από την φιλοξενία. Η μητέρα μου είναι ελληνίδα και αισθάνομαι άνετα στην Ελλάδα. Σήμερα παίξαμε καταπληκτικά και εκμεταλλευτήκαμε το πρόβλημα του Σάκλφορντ στο γόνατο, με τον Γκρίφιθ που είναι νέος και με πολλά προσόντα". Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Λιούμπομιρ Κότλεμπα διαβεβαίωσε τους ανθρώπους του Αρη ότι η ποινή από την ΦΙΜΠΑ για τη διακοπή του αγώνα, θα περιοριστεί σε χρηματικό πρόστιμο.
Του Η.ΔΡΥΜΩΝΑ Α ντε, βρίστε με πάλι για τον Αρη! Αν νομίζετε ότι εγώ φταίω που κάνει τα εύκολα - δύσκολα (και το αντίθετο), βάλτε τα μαζί μου, να ξεσπάσετε... Αυτό, πάντως, δεν αλλάζει σε τίποτα την μοίρα του στον τελικό του Κόρατς. Και η πικρή αλήθεια για την ελληνική ομάδα είναι πως τώρα έχει τους Τούρκους... καβάλα! Τους Τούρκους, που σίγουρα είναι φτωχότεροι σε ποιότητα από τον Αρη, αλλά φάνηκαν τόσο πολύ "διαβασμένοι" μέσα στο γήπεδο, που ο Αρης έχασε πλήρως τον έλεγχό του. Το πρόβλημα δεν ήταν τόσο στην επίθεση (εντάξει, όταν κυνηγάς τον αντίπαλο στο σκορ, το καλάθι φαίνεται πάντα πιο στενό), όσο στην άμυνα. Πέρασε ένα ολόκληρο ημίχρονο μέχρι να καταλάβει ο Αρης πως μπορεί να σταματήσει τις διεισδύσεις των Τούρκων μέσα στην ρακέτα του. Και πέρασε ένα ολόκληρο 40λεπτο μέχρι να καταλάβει ότι με "τραβηγμένες", από τα μαλλιά, επιλογές δε "γυρίζει" ποτέ ένα τέτοιο παιχνίδι. Η Τόφας Μπούρσα δεν έκανε τίποτα εξωπραγματικό, ή παράλογο, στο παιχνίδι. Απλώς, εκμεταλλεύτηκε τα προσόντα των βασικών της ατού, και τιμώρησε όλες τις ανοησίες του Αρη. Κάτι σαν τον... Πειραϊκό, σε βελτιωμένη έκδοση όμως. Ειλικρινά το πιστεύω ότι το τρόπαιο δεν είναι ακόμα "χαμένη" υπόθεση για τον Αρη, αλλά αναρωτιέμαι από την άλλη μήπως τελικά ισχύει αυτό που λέει εδώ και μέρες ο Σούμποτιτς: "Ισως να μην είμαστε ομάδα για πολύ σπουδαία πράγματα".
Page maintained by Aris Bitzenis
(
